Brak jednoznacznej klasyfikacji
Bez wspólnego słownika powodów zatrzymań dane nie pozwalają porównywać zmian ani budować Pareto.
Nie każdy przestój ma tę samą przyczynę i nie każdy wymaga rozwiązania technicznego. Zatrzymanie może wynikać z awarii, materiału, jakości, przezbrojenia, braku operatora, oczekiwania na decyzję lub problemu w poprzednim procesie. Skuteczna redukcja przestojów wymaga wspólnej klasyfikacji i pracy na czasie utraconym, a nie na liczbie zgłoszeń.
Bez wspólnego słownika powodów zatrzymań dane nie pozwalają porównywać zmian ani budować Pareto.
Krótkie zatrzymania bywają usuwane przez operatora i nie są rejestrowane, chociaż ich suma może istotnie wpływać na wydajność.
Maszyna może stać z powodu braku materiału, decyzji jakościowej, oczekiwania na narzędzie lub zatoru w kolejnym procesie.
Nawet poprawnie wykryty postój rośnie, jeśli nie ma jasnej ścieżki eskalacji i czasu reakcji.
Naprawa przywraca ruch, ale nie usuwa mechanizmu, przez który ten sam typ postoju pojawia się ponownie.
Rozdzielamy postoje planowane, nieplanowane, techniczne, organizacyjne, materiałowe i jakościowe.
Analizujemy nie tylko łączny czas, ale też liczbę zdarzeń, czas reakcji i czas usunięcia.
Największe i najbardziej powtarzalne straty przechodzą do analizy przyczynowej.
Definiujemy standard zgłoszenia, odpowiedzialność, eskalację oraz sposób sprawdzania, czy problem nie wraca.
Nie. Wiele przestojów wynika z materiału, jakości, planowania, przezbrojeń lub organizacji pracy. Właściciel przyczyny powinien wynikać z danych.
Można zacząć od prostego rejestru zdarzeń z czasem początku, końca, kategorią i komentarzem oraz zweryfikować go obserwacją na wybranej linii.
Oba parametry. Duże pojedyncze awarie i częste krótkie postoje wymagają innego sposobu działania.
Gdy postój jest istotny kosztowo, powtarzalny albo dotyczy krytycznego zasobu i prosta korekta nie usuwa mechanizmu problemu.
Najmocniej wtedy, gdy zatrzymania dotyczą rzeczywistego ograniczenia procesu albo powodują destabilizację całego strumienia.
Jeżeli problem jest widoczny w wyniku, ale jego źródło nadal nie jest jednoznaczne, zacznijmy od krótkiego uporządkowania objawów, danych i miejsc, w których powstaje strata.
Porozmawiajmy o problemie