Duże partie
Produkcja uruchamia zlecenia w ilości wygodnej lokalnie, niekoniecznie zgodnej z potrzebą kolejnego procesu.
WIP nie jest tylko zapasem stojącym między operacjami. To także zamrożony kapitał, zajęta powierzchnia, dłuższy czas przejścia i sygnał braku synchronizacji procesu. Redukcja WIP nie polega jednak na mechanicznym usunięciu buforów. Najpierw trzeba ustalić, które zapasy chronią przepływ, a które maskują problemy.
Produkcja uruchamia zlecenia w ilości wygodnej lokalnie, niekoniecznie zgodnej z potrzebą kolejnego procesu.
Różnice w przepustowości powodują naturalne kolejki przed wolniejszym etapem.
Organizacja zwiększa partie, aby rzadziej zmieniać ustawienia, co obniża elastyczność i powiększa WIP.
Zlecenia są wypychane do procesu, mimo że kolejny etap nie ma zdolności ich przyjąć.
Nie wiadomo, ile materiału powinno czekać, gdzie ma stać i jaka sytuacja jest sygnałem odchylenia.
Zbieramy WIP, lead time, czasy cyklu, wielkości partii i punkty oczekiwania.
Nie redukujemy zapasu równomiernie. Sprawdzamy, gdzie bufor jest potrzebny i gdzie tylko przykrywa niestabilność.
Dobieramy FIFO, supermarket, pull, częstotliwość zasilania i wielkości partii do realnego procesu.
Zmniejszamy WIP etapami i obserwujemy wpływ na terminowość, dostępność i przepustowość.
Nie. Pewien poziom zapasu może chronić przepływ przed zmiennością. Problemem jest WIP niekontrolowany, bez jasno określonej funkcji i limitu.
Jeśli usuwa się bufor bez usunięcia przyczyny niestabilności, ograniczenie może zostać zagłodzone, a terminowość spadnie.
Większa ilość pracy w toku zwykle oznacza dłuższe oczekiwanie zlecenia w systemie. Dlatego WIP i czas przejścia warto analizować razem.
Nie. Źródłem mogą być planowanie, długie przezbrojenia, nierówne czasy cyklu, jakość, awarie i sposób uruchamiania partii.
Od pomiaru obecnego poziomu i mapy miejsc, w których WIP rośnie. Następnie trzeba powiązać te miejsca z ograniczeniami i regułami przepływu.
Jeżeli problem jest widoczny w wyniku, ale jego źródło nadal nie jest jednoznaczne, zacznijmy od krótkiego uporządkowania objawów, danych i miejsc, w których powstaje strata.
Porozmawiajmy o problemie